Της σκέψης αποκυήματα.., Poetry
Leave a Comment

Μοιραίος αλλά όχι ωραίος…


Κάθομαι στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ Κομοτηνής και περιμένω να επιβιβαστούν όλοι για Αλεξανδρούπολη. Οι πόρτες κλείνουν και παίρνει μπρος η μηχανή. Κάθομαι ακριβώς πίσω από τον οδηγό, στο πρώτο κάθισμα, και περιμένω τον εισπράκτορα. Ξαφνικά ξεπετάγεται δίπλα μου ένας πολύ γοητευτικός άντρας και με ρωτάει για το εισιτήριο.. Ναι ήταν ο εισπράκτορας.. και ήταν θεός..

Καθώς βρισκόμασταν στο δρόμο έβαλα μουσική στο Mp3 για να περάσει η ώρα.. Σε κάποια στιγμή βλέπω απο το καθρέπτη του οδηγού οτι ο εισπράκτορας που καθόταν στην θέση του συνοδηγού με κοιτούσε. Μόλις με είδε τράβηξε το βλέμμα του, κλείνω τη μουσική και μετά απο λίγο τον ακούω να λέει οτι χώρισε.. Άλλο ένα βλέμμα κι άλλο ένα.. το καταλάβαινα οτι του τράβηξα το ενδιαφέρον.. Έπειτα απο λίγο κάνει μια βόλτα μέχρι τη γαλαρία και έπειτα ξανά μπροστά και κάθεται δίπλα μου!!

-“Που είπαμε ότι πας;” μου λέει..

-“Αλεξανδρούπολη”

-“Μάλιστα”..

Έφυγε και δεν μου ξαναμίλησε.. Το λεωφορείο έφτασε κατεβήκαμε κι εγώ πήγα σπίτι.. Όταν έβγαλα τα ρούχα μου βρήκα ένα χαρτάκι στην τσέπη του μπουφανιού μου, με ένα τηλέφωνο! Το τηλέφωνό του! Και ήταν ότι πιο άκυρο μου έχουν κάνει..

Μερικοί άντρες έχουν πολύ αυτοπεποίθηση.. Και δυστυχώς σε μέρες αγαμίας την χρησιμοποιούν..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s