Της σκέψης αποκυήματα.., Poetry
Leave a Comment

Στα πρόθυρα της ευτυχίας..


Μετά από τόσο καιρό, μετά από τόσους μήνες.. Ήρθε επιτέλους η στιγμή που όλα γύρω μου φώτισαν.. Σε μια τόσο απλή και καθημερινή συνομιλία, το μοναδικό άτομο που εκτιμώ και θαυμάζω (έπειτα από τον πατέρα μου) μπήκε για τα καλά μέσα στην καρδιά μου.. Ποτέ δεν είχε βγει, πάντα υπήρχε εκεί να τον σκέφτομαι και να με σκέφτεται, το ξέρω.. Κι είναι τόσο όμορφο το συναίσθημα όταν απο κει που δεν το περιμένεις ο άνθρωπος αυτός σου ανοίγει την καρδιά του και σου λέει ολόψυχα ότι νιώθει.. Τόσο αγνά και τόσο ελεύθερα.. Στα ίσια.. Νιώθω ολοκληρωμένη.. Νιώθω τόσο όμορφη και λαμπερή πια.. Με φωτίζει ο ήχος της φωνής του.. Τα μάτια μου με νανουρίζουν, και είμαι χαρούμενη.. Ποτέ δεν κοίταξα την σάρκα και χαίρομαι που “έχω” την ψυχή του.. Είμαι ολότελα δική του και είναι δικός μου.. Με μια σκέψη.. Με ότι πιο όμορφο μας έχει συμβεί.. Με ένα κοίταγμα, με λίγες μέρες αγκαλιά.. Με έναν όμορφο χορό που τον φορούσα ψυχή τε και σώματι.. Στο ταγκό του έρωτα μας…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s