Έρωτας, Poetry
Leave a Comment

Αμέθυστος..


Κάλεσμα τα λόγια που με φέρανε κοντά

μοιάζει η βραδιά

με ρόδο ολάνοιχτο κάτω απ το σεληνόφως

αμέθυστος η κάθε σου ματιά

όσο ακριβά κι αν ήταν τα φιλιά σου

να με ταξιδεύουν ήξεραν,

τα λόγια και τα χάδια σου

έφτιαχνα γέφυρες να με κρατήσουν κοντά..

Όσο κι αν πάλευα

να φύγω δεν μπορούσα

απο τον αμέθυστο των ματιών σου

μαγνήτη έφτιαχνα

να μην μείνει ανάμνηση

αλλά στερνή ευχή..

Υποχρέωση καμία δεν υπήρχε

και κάθε απόλαυση

κάτω απ το μέλι έχει θαυτεί

σε τούτο τον τόπο όπου μιλάνε οι σιωπές

όμορφα λόγια ξεμπροστιάζουν

μυστικά πολλά σου τάζουν

και την γλύκα της νυχτιάς αλλάζουν δίχως ντροπή..

Σ εκείνη τη σιγή,

με ξέφρενο ρυθμό τα φτερά μου άπλωνα

και άκουγα τους χτύπους της καρδιάς..

Ήμουν στο πλάι σου,

ήσουν ο βασιλιάς…

Έγινε το όνειρο ευχή

και η ευχή πολύτιμο πετράδι,

αμέθυστος τα μάτια σου

μ ολάκερη αξία

και η κατάρα μου να με μεθάνε

με ένα τους φιλί…


Advertisements
This entry was posted in: Έρωτας, Poetry

by

Μade with love and a lot of imagination. This blog is full of my loves and hobbies! Enjoy!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s