Σκέψεις πάνω σε μια ηλιαχτίδα.., Poetry
Leave a Comment

Αθανασία της Γαλήνης…


Αθάνατη γαλήνη

 στον ανθό απάνω γεννήθηκες

έκτοτε ολάκερη η γη μοσχοβόλησε

φως και αλήθεια..

Ήρεμη ψυχή

που απ’ τον ανθό παίρνει ζωή,

τραγούδι πλέκει απ τα ρόδα

κόκκινο σα το πάθος

που χρώμα θα δώσει στα χείλη

να φωνάζουν στην ηρεμία,

να φτερουγίζουν στο ηλιοβασίλεμα

οι ψυχές,

να τρέμει το χέρι

που το άνθος κόβει.

Μόνο τα μάτια δικαιούνται

στη θέαση του υπέροχου

και η καταδίκη είναι

πάντα η ίδια.

Δάκρυ χαράς να καθαρίζει

το τοπίο,

να φτιάχνει χώρο για τα επόμενα

και έπειτα να σωπαίνουν

αφήνοντας τόπο στα χείλη

να υμνήσουν το αθάνατο της γαλήνης.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s