Λογική δίχως ευαισθησία, Poetry
Leave a Comment

Τελική Αυλαία.


Όταν κενό πλανάται

κάτω απ τα πόδια σου

σανίδα σωτηρίας

ψάχνει απεγνωσμένα η ψυχή,

μόνος παρατηρητής να στέκει

μακριά απ το στόχο

κι είναι η απόγνωση

η κορυφαία σκηνή

στο θέτραο της απραξίας.

Στο θέατρο της απραξίας

σ΄ένα θίασο βουβό

μόνος εσύ να φωνάζεις

κι ο στόχος να στέκει μπρος σου

χλευάζοντάς σε.

Στόχος που τη δύναμη προστάζει

μα αυτή σ’ εγκατέλειψε

προ πολλού.

Μένει μόνο να απλώσεις το χέρι,

κι απ τη φωνή να πιαστείς

να ζήσεις το φόβο σου,

να γλεντάς τη μοναξιά

και τότε θα φτάσει η τελική σκηνή

για να πέσει η αυλαία.

Υπόκληση να φτιαχτεί

και χαμογελαστός

απο την επίτευξη του στόχου

θα αποσύρεσαι.

Για το νέο στόχο της άλλης ζωής.

Την αθανασία..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s