Λογική δίχως ευαισθησία, Poetry
Leave a Comment

Επί της οδού Μουσαίου


Η λογική που είχε

Εκείνος ο μελαχρινός κύριος

Επί της οδού Μουσαίου,

Στο πάρκο απέναντι

Εκείνη την ώρα,

Ήτο αδιανόητη.

Σχεδόν ανύπαρκτη,

Με άγγιζε στο πέρα μπαλκόνι,

Λες και μπορούσε

Η σκέψη του, να βρεθεί

Με τη δική μου

Και να κουβεντιάσουν.

Εκείνος ο κύριος, με το λευκό καπέλο

Που με ξένο έμοιαζε

Μα είμαι βέβαιη,

Πως ήταν

ο πιο δικός μας άνθρωπος..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s