Έρωτας, Poetry
Leave a Comment

Ήθελα


Ήθελα πολύ να σ αδικήσω

Να αφήσω πίσω κάθε λέξη

Και μπροστά να ανοίξω το χάρτη

Εκείνον που οδηγεί στη καρδιά.

Ήθελα πολύ να χάσω κάθε ανάμνηση

Όσα σε περιέχουν να μ αρνηθούν,

Να λησμονήσω

Να, να… να..

Θα ήθελα πολύ να μπορώ

Το χέρι να απλώσω στο νέο,

Να με δεις να χάνομαι,

Να μαι μακριά σου

Μα να χαμογελώ.

Το μόνο που είδες όμως

Ήταν τα μάτια μου,

Πίσω από μια υγρή βιτρίνα

Που στο τζάμι έγραφε

«πωλείται»

Μα μέσα μου η πώληση είχε επέλθει.

Είχες εδραιωθεί

Και κανείς δεν ήθελε να αγοράσει

Τα πλούσια αισθήματα της ψυχής μου.

Ακόμη και στο ξεπούλημα..

Advertisements
This entry was posted in: Έρωτας, Poetry

by

Μade with love and a lot of imagination. This blog is full of my loves and hobbies! Enjoy!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s