Σκέψεις πάνω σε μια ηλιαχτίδα.., Poetry
Leave a Comment

Βέροια


Μπρος στο ύψος

Ο τόπος παραμερίζει

Να δώσει βάθος, στ’ όμορφο

Το απέραντο να σβήσει

Κι όσο πετούσε στο πλάτος

Με φτερούγες από ατσάλι

Σ’ όλη τη πλάση ήχος,

Βροντή, από χείμαρρο λαλιάς

Άφηνε πίσω κόσμημα

Από οσμή και φύση.

Άγριο πέταγμα, σταθερό

Βγαλμένο από εσώψυχα

Και τόλμη.

Στητό πάτημα στο τέρμα

Προμήνυμα για το έπειτα,

Βήμα στο κενό

Είναι αυτό που εξισώθηκε

Μ αυτό το πέταγμα.

Βουτιά στο έλεος της ζωής,

Βουτιά στην ελευθερία..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s