Έρωτας, Poetry
Leave a Comment

Να μη σε ξεχναώ..


Τα μάτια ύψωσα

Να κοιτάξω τη πηγή

Τούτου του ήχου

Που τ’ αυτιά μου μεθούσε.

Πάνω στο δέντρο

Εκείνο το μικρό πλασματάκι

Μ’ έμπνευση τραγουδούσε

Χαρούμενα κι όμορφα,

Ιστορίες έφτιαχνε να τραγουδά

Τόσο γλυκά

Γραμμένη λες και ήταν η μουσική

Απ το θεό Έρωτα.

Ήχος γλυκός που τη ψυχή ξύπνησε

Και μ’ έκανε να δακρύσω.

Λες κι άκουγα τη δική σου φωνή,

Με κυρίευε, έφυγα μαζί της

Για ταξίδι μακρινό.

Το μικρό πλασματάκι δε σίγησε ποτέ.

Πάντα μέσα μου σκοπούς κελαηδούσε

Να μη σε ξεχνάω.

Advertisements
This entry was posted in: Έρωτας, Poetry

by

Μade with love and a lot of imagination. This blog is full of my loves and hobbies! Enjoy!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s