Έρωτας, Poetry
Comment 1

Πίσω απ το γυαλί..


Πίσω απ το γυαλί

Άφηνα την ανάσα μου

Και παιχνίδια έφτιαχνα

Με τα χνώτα, που το θόλωναν,

Μαζί του θόλωνε κι η εικόνα σου.

Στην άλλη άκρη του γυαλιού εσύ

Άπιαστος θησαυρός,

Να σ’ αγγίξω δε μπορούσα,

Απαγορευμένος καρπός, μ’ άφηνες μόνο

Την ελπίδα να δημιουργώ.

Τις ανάσες έκοβα να μη θολώνει

Το τζάμι. Να σε βλέπω περισσότερο.

Μα και πάλι κρυβόσουν.

Στίγματα απ τη παλάμη μου πάνω τους

Στη προσπάθεια να σ’ αγγίξω.

Λίγο αίμα από τις γροθιές

Μήπως το σπάσω,

Μα μόνο που ράγισε.

Πίσω απ το κρότο του γυαλιού

Μια κραυγή μου ξέφυγε

Μα δε θυμάμαι, αν ήταν

Απ το πόνο του γυαλιού ή αν,

Σε φώναζα να μ ακούσεις.

Προσπαθούσα, μα μάταια.

Απλησίαστος όπως πάντοτε,

Αγέρωχος πίσω απ το γυαλί σου.

Ανέκφραστος χαιρόσουν τη ζωή.

Advertisements
This entry was posted in: Έρωτας, Poetry

by

Μade with love and a lot of imagination. This blog is full of my loves and hobbies! Enjoy!

1 Comment

  1. x6s250 says

    Στην άλλη άκρη του γυαλιού εσύ

    Άπιαστος θησαυρός,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s