Λογική δίχως ευαισθησία, Poetry
Comments 4

Το πουκάμισο


Λερωμένο πουκάμισο κρεμασμένο

Στη βεράντα ποτίζεται,

Της βροχής η δροσούλα, το γεμίζει

Να βαραίνει το σχοινί της μπουγάδας.

Λερωμένο πουκάμισο, μα κρεμασμένο ακόμη

Τον ήλιο δέχεται σα χάδι

Μα να αποβάλλει δε μπορεί

Την υγρασία της βροχής, που κόπασε.

Χάδι που έρχεται

Τις σάπιες ίνες να ποτίζει,

Τις ραφές να ανοίγει, κουρέλι να φτιάχνει.

Κουρέλι που απ τον άνεμο

Κινδυνεύει να κόψει τα σχοινιά

Και να δραπετεύσει.

Κουρελάκι λερωμένο το πουκάμισο

Γίνεται σημάδι στο μπαλκόνι

Ότι και το σπίτι ερείπιο είναι.

Κανείς δε τολμά να το κατοικήσει. 

Advertisements

4 Comments

  1. ΠΟΛΥ ΌΜΟΡΦΟ ΤΟ ΠΟΥΚΆΜΙΣΟ ΤΟ ΧΙΛΙΟΥΔΡΩΜΈΝΟ .ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΗς ΒΡΟΧΉς ΤΑ ΔΆΚΡΥΑ ΠΟΤΈ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΠΛΥΜΕΝΟ ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s