Σκέψεις πάνω σε μια ηλιαχτίδα.., Poetry
Leave a Comment

Μαύρη Ίριδα


Όμορφο δειλινό και μαβιά τα σύννεφα,

σα το μικρό καρπό, που λες-

και κάποιου θεού είναι παιδί,

με μάγεψε πάνω στο πέταγμα της άμμου.

Άνεμος καυτός, νεανική παρουσία

που τη πλάση τριγύρω παρασύρει,

δέσμευε τη παρουσία της ίριδος στο βλέμμα σου..

Βλέμμα αχανές, σταθερό κι ανέκφραστο

παρμένο με χρώμα απ το πιο αρχοντικό καρπό

-απάνω στα χέρια σου…

Μια σκέψη στροβιλίζεται γύρω απ τα πέταλα

και το άγγιγμα σου είναι βελούδινο..

Η μαύρη σκιά του “ανέμου” σου,

με ταξιδεύει απόψε..

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s